Welkom op ons boesjes weblog
Chrissie en ik dachten om maar eens een web-log te maken voor ons “boesje”, vandaar dat ik er op 08-02-04 maar eens aan begonnen ben .

Het seizoen is voorbij en Bram van Boranka had even tijd voor me om een fietsendrager te “verbouwen”, zodat die op ons busje past.
Boesje is van ’83 met achterklep en daar zijn niet veel geschikte dragers voor, maar met enig slijp- en buigwerk pastte het toch mooi.

Bram test of ie goed vast zit En thuis de fietsen er ook maar gelijk op gepast.

Bij Bram ook gelijk maar een paar meter isolatiemateriaal (extreme) meegenomen voor de wanden.

Passen en meten (en plakken)En nu maar hopen dat het ‘s zomers de warmte buiten houdt.

De zit/slaapkamer

Eindelijk zijn buurman Hans en ik dan zover dat we aan de zitkisten konden beginnen.
Het zijn drie frames geworden met deksels zodat ze samengevoegd, drie ruime kisten vormen.
De wielkasten zijn dan ook gelijk weg gewerkt.

De linkerkist……De linker en de rechterkist.…….en de achterkist

Nu nog het tafelblad ertussen en de kussens erop, dan hebben we een bed van 1,6 X 1,8 mtr. ruimte zat toch.

Nou nog ff alles in de lak zetten

Het is maar goed dat m’n baas zoveel ruimte heeft, als ik die bakken in m’n eigen schuurtje moet lakken…….

De laatste(?) verhuizing door ons “boesje”

Op 27 sept ging Pascal samenwonen met zijn vriendin. Hij vroeg of we haar konden verhuizen met het busje. Dat wilden we wel. Hij had ons trouwens aan dat busje geholpen ook.

Met een “boesje” volgeladen Een landende ballonvaarderHij had er best zin in….Een prachtige lucht.

10 oktober ’03
Het Campertreffen in Vollenhove

Door een storing in onze camera hebben we geen foto’s van het campertreffen. Hier een paar foto’s die door anderen zijn gemaakt.
Met dank dat wij ze mogen gebruiken.

Misschien dat we nog een keertje naar Vollenhove gaan om een nieuwe serie foto’s te maken.

Hier vindt u meer foto’s van het najaars campertreffen te Vollenhove.
http://www.wesselink.biz/ccn/2003vollenhove/2003vollenhove.html

Op 14 september ’03 werd de eerste Ford Transit dag gehouden op de Parkeerplaats aan de A1 bij Stroe.
Het was prachtig weer en wij besloten om ook maar eens te gaan kijken met ons boesje.
Het was helaas niet al te druk, maar al met al toch een geslaagde dag.
Een hoop gezien (en geleerd) van oude Transits en nieuwe kennissen opgedaan. Hier volgt een foto-impressie.

Met z’n 2-en Technisch praatjeDe oudste?Mooi uitzicht???Hopelijk tot volgend jaar allemaal (en misschien wel veel meer)

Chrissie heeft besloten om haar 50ste verjaardag niet thuis te willen vieren (dat wil ze de laatste paar jaar al niet meer).
Daarom gingen we het eerste weekend van september naar Opglabbeek.
Op camping “Wilhelm Tell” (http://www.wilhelmtell.com/recreatieoord/ned/info.htm waren we een paar jaar geleden ook al eens per fiets geweest en was ons heel goed bevallen.

Er is een buiten- en binnenzwembad, bubbelbad, zonnebanken etc.
In de omgeving kun je goed wandelen en fietsen.
Na een fietstocht even heerlijk ontspannen in het bubbelbad en daarna een verfrissing nemen aan de bar.

Chrissie word 50

Nadat we vrijdag in de middag waren aangekomen hebben we eerst ons “Boesje” maar op z’n plaats gezet en de bustent ervoor gezet.
Nadat alles gereed was eerst maar een lekkere duik in het zwembad genomen en een hapje in het restaurant gegeten.
Het seizoen is voorbij dus het buitenbad is dicht, maar er is ook een binnenbad met lekker warm water (en een nog warmer bubbelbad).

Lekker warm bubbelbad

‘s Avonds een beetje kennis gemaakt met de buren aan beide zijden, maar die gingen de volgende ochtend weer naar huis, hun vakantie zat erop.
Daarna een heerlijk Belgisch biertje genuttigd aan de bar )).

Op zaterdag wat boodschapjes gehaald, want ‘s avonds zouden onze Belgische vrienden op bezoek komen. Zij wonen ongeveer 10 km van Opglabbeek en is dus iets makkelijker te overbruggen dan helemaal naar Den Helder te moeten rijden voor Chrissie’s verjaardag.

Ook het “boesje” is iets versierd )).

‘s Middags nog een stukje van de “Bosbeek-route” gewandeld (routebeschrijving bij de receptie verkrijgbaar). Onderweg kom je dan een soort, van natuursteen gebouwd, kapelletje tegen waar je een kaarsje kunt branden.

Na het tochtje nog maar even in het zwembad plonsen en dan maar eens het eten gaan bereiden.

Wordt toch eens tijd dat er een aanrecht in het busje komt (en een echt bed)Zondagochtend.

Na lekker uitgeslapen te hebben, besloten we om niet vandaag maar op maandag te vertrekken. Dus ‘s middags de fietsen maar eens gepakt voor een fietstocht in de omgeving. Men heeft in Belgisch Limburg een nieuw bewegwijzerings systeem voor fietsers, het zogenaamde knooppunten systeem. Je kunt dan zelf de route aan de hand van knooppunten bepalen (en dus ook de afstand die je fietst). De bewegwijzering is uitstekend. We hebben die middag zo’n 45 km gefietst. Hieronder een paar foto’s.

Het werd nog lekker zonnig weer ook in de loop van de middag. Dus na terugkomst weer een duik in het zwembad genomen en daarna nog ff lekker gegeten in het restaurant. Nadat we de fietsen etc. hadden weggezet zijn we nog maar even doorgezakt aan de bar

Na op maandagochtend ook maar uitgeslapen te hebben (de bustent moest toch nog drogen), zijn we rustigjes aan, alles maar weer in gaan pakken om de thuisreis te aanvaarden. In de middag zijn we weer vertrokken richting Den Helder.

Tot ziens Opglabbeek

Omdat we nog een paar keer een weekendje weg willen dit jaar, moeten er nog wat dingen aangeschaft worden.
Een extra accu met lader etc. Een chemisch toiletje en een koelboxje.

Het begin is er.

Tussen de twee accu’s is een Scheiber elektronische accuschakelaar gemonteerd.

De koelbox en op de achtergrond de Passport Potti.

Na al het gedoe met de keuring, het verzekeren etc. van ons “boesje” hebben wij het plan opgevat om een weekend met boesje er op uit te trekken.
Er zat nog niets in, geen aanrechtje met toebehoren, geen Porta Potti o.i.d. maar wel wat bergruimte (vakken in de zijwanden en een soort bureautje).
En verder was de vloer natuurlijk helemaal leeg. Chrissie heeft provisorisch ook nog wat kastruimte gecrexebrd van oude aanrechtkastjes. Ook nog niets voor de ramen etc. Dus naar Boranka in De Weere gereden om eens rond te kijken en wat dingetjes aan te schaffen.
Daar adviseerden ze ons om van dat isolatiespul (aluminiumfolie en isolatie in 7 lagen) voor de ramen te doen.
Je ziet het bij bijna elke camper en werkt uitstekend.

Isolatie…..werkt uit de kunst

Koken konden we op de Safarichef van Cadac (overgehouden van de kampeer en caravanrai) en anders hadden we onze Coleman Peak I nog. Een campingtafeltje en nog wat kleingoed aangeschaft (we hebben nu toch meer bergruimte als op de fiets).
Nog even op de bovenverdieping rondgekeken en daar stond een leuke bustent (ook maar meegenomen).

Op vrijdagochtend alles in boesje geladen en op weg richting Blokzijl.
Waarom nou Blokzijl?
Omdat Chrissie’s broer en schoonzus daar een een stacaravan hebben en we daar wel weer eens heen wilden.
Vroeger zijn we er ook wel geweest en een paar jaar geleden met een fietsvakantie ook nog. We gaan naar camping “Tussen de diepen” http://www.tussendediepen.nl/ .

Men zegt, dat als je een nieuwe tent aanschaft, je hem eerst thuis eens op je gemak moet opzetten en alle stokken naar eigen idee kunt merken. Maar daar hadden we even geen tijd voor. Dus op de camping zo uit de doos opgezet (toch een voordeel als je al enige tentopzet ervaring hebt).

Gaat toch goed zo Staat als een huis Wat zit er in het pannetje???MMMMMM, ziet er goed uit

Op maandag was het stil op de camping. De meeste gasten waren zaterdag en zondag al vertrokken, maar ik had maandag nog vrij en kon dus in alle rust de boel weer opbreken en rustig op huis aan gaan.

De fietsen er in, toch maar eens op zoek naar een fietsdrager.

Zo, alles weer ingeladen en nu weer richting de Noordkop. Op de afsluitdijk zijn we nog even gestopt om een luchtje te scheppen.

Lekker fris windje hier

Al met al een geslaagd weekend.

Een volgend reisje staat ook al gepland, maar waar naar toe mag ik niet verklappen van Chrissie.
In dat weekend is zij nl. jarig en ziet dan Sara
Maar daarover meer in een volgend verslag.

Het busje had nog geen NL kenteken, dus moest hij RDW gekeurd worden. Afgesproken met eigenaar dat hij het busje zou laten keuren en als het busje goedgekeurd was, wij hem zouden kopen. De afspraken met de RDW werden gemaakt en half juli was ie aan de beurt. Hij werd afgekeurd op een miniem puntje. De RDW keurmeester had zeker zijn dag niet. (zijn collega’s vroegen waar ie mee bezig was).
7 augustus mocht ie voor de herkeuring. Deze keer was ik die dag vrij en Chrissie en ik besloten om naar het hete Limburgse land af te reizen (en heet was het die dag). De foto’s zijn genomen rijdend, vanuit een andere auto, dus de kwaliteit laat hier en daar wat te wensen over.

Kort ritje door het hete Limburgse landPascal en Fred hebben het busje aangemeld en nu is het wachten…..wachten……en nog eens ……..De keurmeester kwam en zette hem binnen in de hal. Het was niet dezelfde keurmeester als de vorige keer dus vroegen wij ons af of deze het busje helemaal opnieuw ging keuren.Hij deed de motorkap open en controleerde het chassisnummer, dit is schijnbaar standaard. De man deed de motorkap weer dicht en zei in dat mooie limburgs “zet hem maar weer buiten, goedgekeurd”. Hij had waarschijnlijk al lang gezien dat er twee gloednieuwe ruitenwissers op zaten.

Op naar het kantoor voor het nodige papierwerk. Dit duurde toch nog langer als verwacht door de drukte van de vele te keuren voertuigen. Eindelijk waren we aan de beurt. De vriendelijke RDW baliemedewerkster vertelde ons dat we voor € 11,50 een voorlopig kentekenbewijs konden verkrijgen en daarmee de standaard (gele) kentekenplaten konden kopen en dan met de auto konden gaan rijden. Ze vertelde ook dat het originele kentekenbewijs wel een dag of 10 tot 14 kon duren, dus toch maar een voorlopig kentekenbewijs aangeschaft.

Nu maar op weg naar Den Helder (het is nog steeds heet in Limburg).

Eindelijk aangekomen in Den Helder het “boesje” gestald bij mijn werkgever (hier aan zee, is het gelukkig wat koeler).
Ik heb geen “eigen” parkeerplaats en hem zomaar op straat te zetten met kartonnen 1-dagskentekenplaten vond ik toch wat te gewaagd.
De volgende dag naar een bedrijf (Brezan) gegaan wat kentekenplaten maakt en deze besteld.

Op zaterdag de kentekenplaten opgehaald en samen met Chrissie naar de tijdelijke parkeerplaats van ons “boesje” gegaan. Daar heb je de ruimte (en een hogedrukreiniger) om dat limburgse stof er eens af te wassen.

Terwijl Chrissie het “boesje” verder wast vervang ik de kentekenplaten voor de mooie nieuwe gele NL platen (werd nat dus….. )

Einde van de tijd dat ie rond reed met het duitse kenteken HS-RK116.

We besloten dat het tijd werd om naar huis te gaan met ons “boesje”. Dus fietsen erin (ruimte genoeg) en naar huis.

Eindelijk “thuis”.Chrissie heeft de afzichtelijke plakfolie al verwijdert en ik sloop ff de kapotte radio eruit. Als je even iets aan het vloertje doet……ziet die er gelijk heel anders uit…..

O ja, het originele kentekenbewijs lag op dinsdag de 12e al in de bus, dus een dag of 10 eerder als verwacht

Al een tijd lopen mijn vrouw (Chrissie) en ik (Fred) te denken om eens over te stappen van een fiets naar een iets comfortabeler middel van vervoer om mee op vakantie te gaan.
Tot vorig jaar (2002) gingen we meestal op “fietsvakantie”.
Dat betekende dat alles, van tent tot sok en van kooktoestel tot mok, een plaatsje moest krijgen in een fietstas of in het karretje wat ik achter mijn fiets meezeulde.
Kijk maar eens hier: http://vakantie2001.web-log.nl/.
Of hier voor onze fietsvakantie in 1996 http://vakantie1996.web-log.nl/
We fietsen niet veel per dag, gemiddeld 40 tot 60 km, dan hou je ook nog wat tijd over om wat te bekijken. Meestal verbleven we op S.V.R. campings http://www.svr.nl. Een enkele keer deden we ook een grotere normale camping aan.
Wij wonen in de kop van Noord-Holland en zijn gemiddeld 2 a 3 dagen kwijt voor we Amsterdam voorbij zijn en dan de richting uit kunnen gaan die we willen.
We zaten te denken aan een busje en die om (in) te bouwen tot een eenvoudig kampeerbusje. We spraken erover met een kennis die bij ons op visite was. “Misschien weet ik wel wat”, was zijn commentaar.
Een paar dagen later was er een e-mail met een paar foto’s van ……….. een oude Duitse Rode Kruis ambulance. Een weekje later zijn we naar Limburg getogen om hem te bekijken.
Het “Boesje” (Duitse verbastering van busje ) aan alle kanten bekeken en een proefritje gemaakt. Durfde niet te ver te gaan, want met als kentekenplaat een bordje “te koop” kom je waarschijnlijk niet ver.
Hier een paar foto’s.

De onderkant wordt bekeken.En de “machinekamer”, wat een ruimte Alles gaat open.Even een kleine proefrit maken.Niet te ver, want met bordjes “te koop” erop als kenteken kom je niet ver Terug zonder bekeuring Het enige wat we eigenlijk hebben kunnen vinden.Onderhandelen Doen we het of doen we het niet ????